Mardin'deki Kasımiye Medresesi etrafında ortaya çıkan durum da bunun en son tezahürlerinden biridir. Daha modern yani batılı yani turistik görünme politkalarının dokunulmazlığında laiklik-yaşam tarzı muhabbeti sosuyla sunulmuş bir gösteridir. Turizm adına her türlü değeri hiçe sayan; tarihi, ahlaki, dini ve kültürel varlıklara karşı saygısızlığı modern yaşam tarzı adına meşrulaştıran bir sihirli formül... Muhafazakar iktidarların eliyle bir yanda tarihi eserle(r) restore edilirken diğer tarafta restore edilen tarihi mekanların ruhuna aykırı kullanımı, gösterilere açılması bu gönüllü kolonyalizmin bir sonucudur.
Kasimiye Medresesi'nde yaşananlar bir şehrin, bir ülkenin kendi tarihinden, kültüründen koparılmasının mikro ölçekte bir göstergesidir. Turizme açılan her bölge değerlerin devlet politikası olarak dejenere edildiği bir sürecin başlatılmasıdır. Turist gittiği yerin kültürel varlığını keşfeden değil, otantik olanın kendine yabancılaştırılarak turistin zevkine uygun sunumunu ister...
Mardin'i dünya turizmine pazarlamak bir bakıma bu tarihi şehrin ve içinde yaşayan kültürün, geleceğinin deforme edilerek, dini ve ahlaki değerlerin bu şehirden çekilmesini istemek demektir.
Muhafazakarlık tanımı da bu noktada ortaya çıkıyor. Camiler dahil yüzlerce tarihi eser, mekan onarılarak ayağa kaldırılırken içini turiste açarak ruhunu çürütmektir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder