10.07.2014

bu zincir | muaz yanılmaz

bu zincir kırılmıştır ince bir yağmur çizgisiyle
karartımdan geriye bir parça bile kalmamıştır
benim bildiğim ne varsa bende değilmiştir
bunu öğrenmek ince bir yağmur çizgisiyle olmuştur
herkes gibi sonraya bırakarak
yaşamayı, susmayı, ekmeği bölmeyi sonraya
zincirin kalbinde bir yara açılmıştır
tutamamıştır beni birarada
artık kırılmıştır
- e kadar; yarından da sonraya...

bu tıkırtılara bir hikmet lazımdır
görünmez bir el, bir tutkal belki
yoksa zincir çoktan kırılmıştır
amasız lütüflar geç kalmıştır
sayılmıştır bu şangırtım ertelenmiş bir hayata
defterim dürülmüş yazılar karalanmıştır
bir parça daha fazla parçalanmıştır harfler
toparlanamamıştır
görünmez bir el, bir tutkal belki
bu sancıları yapıştırır

say ki gece bir anne rahmi gibi ağrımıştır
tükürmüştür içini zamansız bir boşluğa
evet bu zincir karmakarışıktır
incinmiştir kırılmıştır
gücünü kimbilir nerede bırakmıştır
söylemesem de sırlamasam da nafile
içim ayan beyan dağılmıştır
bütün suç zincirin üstelik
çünkü zincir tam zamanında
tam ağzımı bükmüşken ben
en ince yerinden kırılmıştır

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder